در میان این همه سیلاب غم

این که خوشحالی برایم کافی است

گفته بودی شعرهایم خوشحالت میکنند

قهقهه ها ٬ خنده هایم در تو احیا میکنند

باز خوب است خنده هایم یادت است

سایه ای از خاطراتم با تو هست

من که خویش از خاطراتم برده ام

خنده ها نیز خیلی وقتست مرده اند

                             ( حمید )

دل خوشی گونه های من پیشونی گرم تو بود

حیف تموم اشکایی که تشنه ی دست تو بود

چه فایده داره شونه هات وقتی دلت با من نبود

چه فایده داره بودنت باشیو من نفهممت

جلو چشای من باشی ولی نشه ببوسمت

این روزا روز مرگمه که واسه ی درد و دلام

نباشیو کم بیارم کلام زیبای تو رو

( حمید )

باز می سوزد دلم شاید پرم

باز این دو دیوانه غوغا میکنند

منه آشفته را با خود همراه میکنند

باز می رقصد قلم در دستان من

رازها نمایان می شود بر دفترم

باز چشمهایم بی قراری میکنند

اشکها با دفترم عشق بازی میکنند

باز در اوج تنهایی در کنج اتاق

چشم هایم غرق تماشای تو شد

( حمید )

سر گیجه هایم آشنایست بعد تو

پر شده گوشهایم از ریز خنده های تو

مانده ام در خنده ها و گوشت تلخیهای تو

چندیست پنجره ها خالیند از تصویر تو

یا که راهها ختم نمیشوند به دیدار تو

قصد تو چیست از آزار من؟

باشد این نیز داستان من:

من به تو نه که به خود باختم.

کلبه ی ویرانه را بین چگونه ساختم.

               ( حمید )

لااقل به من بخند ولی به عشقمون نخند

به خونه رویاییمون جلو چشای من نخند

نخند مهسان من نخند تموم زندگیم

من هنوزم به عشقمون یه عالمه امید دارم

لااقل مثل تو نیستم به این زودی کم بیارم

اسمشو ترس از سختیو دوری فردا بزارم.

                                               ( حمید )

 پس چی شد تکاپوی اول راه ؟

 پس چی شد هیاهوی اول کار؟

 مگه قول ندادی تا تهش میای؟

  مگه عهد نبستی تا قلّه میای؟

 چی شده دیگه صدات در نمیاد؟

 نکنه پشیمونی یه وقت سراغت اومده؟

 نکنه که عقلتون یهو سر جاش اومده؟

 نکنه که عشق واسه تو کتاباست؟

  شایدم این آخر قصه ی ماست!

                        ( حمید )

امشبم یادی ز احوالت نکرد

امشبم کابوس تنهایی به سراغت آمد

یاد ایام جدایی باز به یادت آمد

یاد آن ساعات کند یاد آن هق هق صبح

یاد آن گذر آشنا یاد آن نیمکت خالی

یاد آن چهره زیبا یاد آن چشمان گیرا

همه را به خاطر داری ؟ آری

حتی آن روز بهاری ؟ آری.

آری آن روز بهاری که خزان عمر شد

 حتی آن نیمکت خالی ؟ آری.

                                     ( حمید )